Categorie: "Columns"

De journaliste die van tafel ging

Hij wilde geen hand geven aan een vrouwelijke journaliste. Een andere vrouwelijke journaliste moest van tafel omdat hij aanwezig was. Omdat hij anders niet wilde praten. Ik noem zijn naam niet. Ik vermijd zijn naam. Waarom ging die journaliste van tafel? Hij was tenslotte in Nederland. Een land van vrijheid, waar vrouwen niet weggejaagd worden van tafel. We zouden een voorbeeld moeten stellen. Vrouwelijke journalisten blijven aan tafel zitten. Zo is Nederland. Maar blijkbaar niet.

Verstoppen in de boerka

Al lange tijd leeft in Nederland de discussie rondom de boerka. Ook andere bedekkende gewaden van grotendeels moslima’s zijn mikpunt van verontwaardiging en spot. Mensen schreeuwen de hoofddoeken toe zonder te weten of te begrijpen waarom deze vrouwen zichzelf bedekken. Maar als wij westerse vrouwen ons eens goed inleven in deze vrouwen. Zouden wij dan ons dan ook niet willen bedekken met een beschermend gewaad?

De troost van traditie

In eerste instantie twijfelde ik of de tentoonstelling van het Tropenmuseum geschikt was voor Multiculti.blog.nl. Maar ineens dacht ik waarom niet. Soms is het fijn om een ritueel van een andere cultuur over te nemen. Vooral als het je helpt in de verwerking van verdriet. Rouw is niet tastbaar. Een gevoel dat in je leeft, maar wel eruit moet. Waar je iets mee moet doen. Tradities in rouwverwerking zijn er niet voor niets. Mensen leven op een bepaalde manier om een dode te eren. Het verdriet een plek te geven. De dood is niet per se eng. Het is misschien eng omdat we zelf niet weten wat het is. Wij leven hier, en die andere persoon is dood, weg. Hoe ga je daarmee om?

Wat gaat Mauro doen?

Kiest Mauro voor Nederland?

Mauro mag niet blijven. Geen verblijfsvergunning. Na dagen moeilijk gedoe in de regering, in de Tweede Kamer, in het CDA was daar eindelijk de beslissing. Nou was niet eens een sterke oplossing waar ze mee kwamen. In principe komt het er gewoon op neer dat Mauro niet in Nederland kan blijven. Tenzij hij een studievisum aanvraagt. Als hij dit gaat doen, dan is het nog maar de vraag of hij die werkelijk krijgt. Hoe dan ook, een verblijfsvergunning is het niet. 

Succesvolle allochtonen geven vertrouwen

Is Nasrdin Dchar jouw rolmodel?

Hebben allochtonen een rolmodel nodig? Nee. Iedereen heeft een rolmodel nodig, niet alleen allochtonen. Maar voor allochtonen geeft een rolmodel in de politiek, het bedrijfsleven of als artiest wel meer inspiratie. Extra steun in de weg naar succes. Voor allochtonen is succes toch minder vanzelfsprekend. Alleen doordat we de stempel allochtoon dragen. Die van de rellen, diefstallen, uitkeringen en ga zo maar door. Maar wanneer een succesvolle allochtoon verschijnt staat meteen heel Nederland op zijn achterste benen. Hoeveel waardering horen succesvolle allochtonen te krijgen?

De verwarring van Mauro

Minister Leers, de man die een tijd geleden nog pleitte voor verrijking van de multiculturele samenwerking, zet nu een achttienjarige jongeman uit Nederland. De jongen Mauro moet weer terug naar Angola. Sinds zijn tiende  jaar woont hij in Nederland. Met het bericht van Minister Leers wordt zijn nachtmerrie werkelijkheid.

Sprookjes en liefde doen culturele grenzen verdwijnen

Daar gaat mijn hart nou sneller van kloppen, cultuur gecombineerd met liefde. In de wereld van kinderen kan dit nog. Tijdens de herfstvakantie worden alle ernstige beelden vergeten. Culturele instellingen zijn deze week nog toegankelijker voor kinderen. Geen strijd, protesten en drama, maar liefdeslegendes. Een liefdesverhaal, een sprookje, het perfecte ingrediënt om mensen naar een andere cultuur te trekken. Een legende weliswaar, een Chinees sprookje om bij weg te dromen. Een welkome manier om te ontsnappen aan culturele botsingen over de hele wereld.

Het laatste zetje naar een nieuwe reis

Deze week barst het van de cultuur in Nederland. In Amsterdam reis je door Afrika en Brazilië. In Den Haag reis je naar India. Voor iedereen die verlangt naar het buitenland of de smaak van een andere cultuur zijn deze festivals een uitkomst. In bioscopen, theaters en galerieën worden de beelden van Afrika, Brazilië en India getoond. Deze sfeervolle en intieme ruimtes zijn ideaal om een nieuwe cultuur te verkennen.

Proef eens cultuur

Chinees diner

Leven met meer culturen is leuk. Neem nou bijvoorbeeld eten. In veel culturen hoort eten bij gastvrijheid, bij liefde zelfs. Door mensen eten aan te bieden, wil je mensen het gevoel geven dat ze welkom zijn. Zo van, hier eet alles met ons, je hoort bij ons. Dit ervoer ik ook bij het Russische gezin waar ik een paar weken geleden was. Ze stonden erop dat ik eten van ze aan nam. Ook al kwam ik bij ze om te werken. Dit is ook weer iets waarin ik Nederlandse ben geworden. Ik voel me bezwaard eten aan te nemen bij andere mensen in huis. Kijk dat mijn Indische familie zo in elkaar zit, dat wil nog niet zeggen dat dit in alle huishoudens de normale gang van zaken is. Dat maakt een multiculturele samenleving juist weer zo ingewikkeld. Je weet nooit in wat voor cultuur je belandt.

Speech Dchar is multiculturele vrijheid

Nasrdin Dchar

Verrast was ik over het Gouden Kalf voor Nasrdin Dchar voor zijn rol in Rabat. Aangenaam verrast. Zijn speech kreeg al snel aandacht in het nieuws. Omdat hij de angst voor buitenlanders die de politiek zaait benoemde. De Volkskrant noemde deze speech ‘recht uit het hart’. Dat was te merken. Hij had dan ook niets voorbereid. Na het luisteren van zijn speech was ik ontroerd. Ook al moeten we blij zijn met de vrijheid van meningsuiting, had ik er toch moeite mee dat zijn speech ook bekritiseerd werd.